Daha dün gibi hatırladığımız okul döneminin 1.yarısını tamamladık.Nasıl geçti o kadar gün hiç anlayamadık.Hüzünlerimizi ,mutluluklarımızı,heyecanlarımızı,korkularımızı geçen günlere sığdırdık.Birçoğumuzun ilkokul deneyimiydi ama kırk yıllık arkadaşlar gibiyiz şimdi;nasıl da birbirimize bu kadar alıştık,hiç bir zaman okula gelmekten bıkmadık bıkmadık bıkmadık...Bizi okula arkadaşlarımıza ve öğretmenlerimize bu kadar bağlayan neydi?Sonsuz sevgimi,heryeri eğitim ortamına çevirebilmenin gücümü,Doğa`da keşfetmenin ve doğa`yı keşfetmenin çekiciliği mi?Minicik yüreklerimizde kocaman sevgiler büyüttük.O sevgilere arkadaşlarımızın isimlerini verdik.Okulumuzdan ayrı geçen iki haftada birbirimizi o kadar özledikki.Sabah koşarak okulumuza gelip öğretmenlerimizin kucağına atladık,yaşasın okullar açıldı diyerek koridorlarımızı inlettik,arkadaşlarımızla keyifli vakit geçirdik.Bizler okulumuzu okulumuzda bizleri ne kadar çok özlemiş doğrusu....
Anaokulu bizim kalbimizdeki sevgiyi ve paylaşmayı öğrendiğimiz en sıcak yer, Doğa ise keşfedip öğreten ve herzaman evimiz gibi hissetiğimiz yer..
